Komentarz do wyroku KIO z dnia 17 sierpnia 2016 r.

By | Maj 14, 2017

Wyrok KIO 1439/16 z dnia 17 sierpnia 2016 r.

Wyrok został wydany na podstawie następującego stanu faktycznego:

Przedmiotem postępowania prowadzonego przez – Katowicki Holding Węglowy S.A.(zwany dalej: zamawiającym) było udzielenie zamówienia publicznego sektorowego na realizację zadania pn.: Wykonanie wzmocnienia obudowy zasadniczej wyrobisk korytarzowych za pomocą betonu natryskowego ze zbrojeniem rozproszonym w przekopach przewozowych na poziomie 665 m dla KHW S.A. KWK „Mysłowice-Wesoła. Postępowanie było prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego.

Szacunkowa wartość zamówienia przekracza tzw. progi unijne. Zamawiający dopełnił obowiązku publikacji ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 20 kwietnia 2016 r.

Podstawa prawna orzeczenia:

  1. art. 26 ust. 3 ustawy Pzp – błędne wezwanie odwołującego do złożenia aktualnego zaświadczenia właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem składek na ubezpieczenia zdrowotne i społeczne w sytuacji, gdy ww. dokument był w posiadaniu zamawiającego;

  2. art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp – błędne stwierdzenie, iż odwołujący nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu, bowiem nie złożył aktualnego zaświadczenia właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem składek na ubezpieczenia zdrowotne i społeczne w sytuacji, gdy ww. dokument był w posiadaniu zamawiającego;

  3. art. 24 ust. 4 ustawy Pzp – błędne przyjęcie, iż oferta odwołującego winna zostać odrzucona ze względu na błędną konkluzję, iż odwołujący podlegał wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia, w sytuacji, gdy odwołujący de facto nie podlegał wykluczeniu;

  4. art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp – błędne przyjęcie, iż cena najkorzystniejszej oferty przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia podczas, gdy oferta przedstawiona przez odwołującego nie przewyższała kwoty, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

Streszczenie wyroku:

Odwołanie zostało wniesione przez wykonawcę „GEO-WIERT” Sp. z o.o. I dotyczyło czynności zamawiającego polegających na: wykluczeniu odwołującego z postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy Pzp; odrzucenia oferty odwołującego na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy Pzp oraz unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp.

Zamawiający na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy wezwał wykonawcę „GEO-WERT” do złożenia aktualnego zaświadczenia właściwego oddziału ZUS potwierdzającego niezaleganie z opłacaniem składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne. Odwołujący, który składał ofertę także w innym postępowaniu o udzielenie zamówienia prowadzone przez tego samego zamawiającego nie odpowiedział na wezwanie, ponieważ uznał że wymagane zaświadczenie z ZUS jest już w posiadaniu Zamawiającego gdyż zostało dołączone do oferty złożonej we wspomnianym drugim postępowaniu.

W związku z brakiem reakcji na wezwanie do uzupełnienia dokumentów Zamawiający przyjął że odwołujący nie spełnił warunków uczestnictwa w postępowaniu więc jego oferta winna zostać odrzucona gdyż sam odwołujący podlega wykluczeniu.

W rezultacie Zamawiający unieważnił postępowanie ze względu na to że po odrzuceniu oferty Odwołującego pozostały oferty, wśród których cena najkorzystniejszej przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia

Odwołujący powoływał się na nowelizację ustawy PZP z dnia 22 czerwca 2016 r. która zakładała że wykonawca nie jest obowiązany do złożenia oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1 i 3, jeżeli zamawiający posiada oświadczenia lub dokumenty dotyczące tego wykonawcy. Zwrócił uwagę na postanowienia „dyrektywy sektorowej” oraz „dyrektywy klasycznej” które państwa członkowskie miały obowiązek implementować do prawa wewnętrznego do 18 kwietnia 2016r.

Nowelizacja ustawy PZP weszła w życie z dniem 28 lipca 2016 r. a więc państwo polskie nie wdrożyło przepisów dyrektywy w wymaganym terminie.

Odwołujący podniósł że w takim przypadku jednostka może powoływać się przed organami państwowymi na uprawnienia przyznane jej na mocy przepisów dyrektyw unijnych względem państwa, co wynika z zasady bezpośredniej skuteczności dyrektyw unijnych, sformułowanej na gruncie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE

Izba zauważyła że na zasadę bezpośredniej skuteczności dyrektyw wykonawcy mogą powoływać się w przypadku postępowań wszczętych od dnia 18 kwietnia 2016 czyli od kiedy upłyną termin implementacji.

Kluczowe w tej sprawie jest ustalenie momentu wszczęcia postępowania przez Zamawiającego. W tym przypadku ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE w dniu 20 kwietnia 2016 r. natomiast zamawiający opublikował ogłoszenie o zamówieniu w swojej siedzibie i na stronie internetowej w dniu 15 kwietnia 2016 r.

Odwołujący uważał że datą wszczęcia postępowania był 20 kwietnia 2016 jednak Izba podzieliła pogląd Zamawiającego który uznał że za datę wszczęcia postępowania należało uznać datę zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w siedzibie zamawiającego w miejscu publicznie dostępnym oraz na jego stronie internetowej, tj. 15 kwietnia 2016 r.

W wyniku takiego ustalenia odwołujący nie ma podstaw do powoływania się bezpośrednio na postanowienia dyrektyw a działania podjęte przez Zamawiającego są uzasadnione prawnie.

Za datę wszczęcia postępowania w trybie przetargu nieograniczonego należy uznać datę zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w miejscu publicznie dostępnym w siedzibie zamawiającego oraz na jego stronie internetowej, co bezpośrednio wynika z brzmienia art. 40 ust. 1 p.z.p. dotyczącego postępowań prowadzonych w trybie przetargu nieograniczonego, zgodnie z którym: Zamawiający wszczyna postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego, zamieszczając ogłoszenie o zamówieniu w miejscu publicznie dostępnym w swojej siedzibie oraz na stronie internetowej.

Komentarz:

To orzeczenie doskonale pokazuje jak ważne jest ustalenie daty wszczęcia postępowania w przypadku procedur dotyczących udzielania zamówień publicznych w okresie przejściowym, ponieważ od tego ustalenia zależy reżim prawny jakiemu powinna podlegać cała procedura. W niektórych przypadkach kwestia ustalenia tejże daty nie będzie tak oczywista jak mogłoby się wydawać. Osobiście zgadzam się z rozstrzygnięciem KIO wydanym w tej sprawie.

Renata Stańczyk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *